October 19, 2025
Gift of Prophecy
Ang Kaloob ng Hula ay tanda ng nalalabing iglesia.
Ang Kaloob ng Hula ay Isa sa mga Kaloob ng Espiritu Santo
Ang Banal na Kasulatan ay nagtuturo na ang hula ay isa sa mga kaloob ng Espiritu Santo, ibinibigay sa mga mananampalataya upang patatagin ang iglesia. Sa buong kasaysayan ng bayan ng Diyos, ginamit ng Panginoon ang mga propeta upang magpahayag ng Kanyang kalooban, magbigay ng babala, at magturo ng katuwiran. Sa mga huling araw, ang kaloob na ito ay muling ipinagkaloob bilang tanda ng nalalabing iglesia, na sumusunod sa mga utos ng Diyos at may pananampalataya kay Jesus.
Mga Talata:
- Joel 2:28–29
- Amos 3:7
- Mga Bilang 12:6
- 2 Cronica 20:20
Ang Ministeryo ni Ellen G. White bilang Pagpapahayag ng Kaloob ng Hula
Naniniwala ang mga Seventh-day Adventist na ang kaloob ng hula ay nahayag sa ministeryo ni Ellen G. White. Bilang mensahero ng Panginoon, ang kanyang mga sinulat ay nagbibigay ng kaaliwan, gabay, pagtuturo, at pagsaway sa iglesia. Bagaman may awtoridad ang kanyang mga sinulat, malinaw na itinuturo ng iglesia na ang Bibliya pa rin ang sukatan ng lahat ng aral at karanasan. Ang kanyang ministeryo ay hindi kapalit ng Kasulatan kundi isang ilaw na tumuturo sa mas maliwanag na liwanag ng Salita ng Diyos.
Mga Talata:
- Hebreo 1:1–3
- Gawa 2:14–21
- 2 Timoteo 3:16–17
Ang Papel ng Hula sa Paglago at Paglilinis ng Iglesia
Ang kaloob ng hula ay hindi lamang para sa paghahayag ng hinaharap kundi para sa espirituwal na paglago ng iglesia. Sa pamamagitan ng mga mensahe ng propesiya, pinapaalalahanan ang bayan ng Diyos na mamuhay nang banal, maging handa sa pagbabalik ni Cristo, at manatiling tapat sa katotohanan. Ang hula ay nagbibigay-liwanag sa landas ng iglesia sa gitna ng kaguluhan ng mundo, at tumutulong sa mga mananampalataya na manatiling nakatuon sa misyon ng ebanghelyo.
Mga Talata:
- Pahayag 12:17
- Pahayag 19:10
- Pahayag 22:8–9
October 19, 2025
Ang Kautusan ng Diyos (10 Commandments)
Ang Kautusan ng Diyos ay salamin ng Kanyang pag-ibig, kalooban, at layunin para sa sangkatauhan—ipinapakita sa Sampung Utos at sa buhay ni Cristo.
Ang dakilang mga prinsipyo ng kautusan ng Diyos ay nakapaloob sa Sampung Utos at ipinakita sa buhay ni Cristo. Ipinapahayag ng mga utos na ito ang pag-ibig, kalooban, at layunin ng Diyos para sa tamang pamumuhay at ugnayan ng tao. Hindi ito pansamantala kundi may bisa sa lahat ng panahon at sa lahat ng tao. Sa pamamagitan ng Banal na Espiritu, ang kautusan ay nagpapakita ng kasalanan at gumigising sa pangangailangan ng isang Tagapagligtas. Ang kaligtasan ay biyaya lamang at hindi bunga ng gawa, ngunit ang bunga ng tunay na pananampalataya ay masunuring pamumuhay ayon sa mga utos ng Diyos.
Ang pagsunod sa kautusan ay hindi paraan ng pagligtas kundi bunga ng pagbabagong-loob at pag-ibig sa Diyos. Ito ay nagpapalago ng Kristiyanong karakter at nagbibigay ng kapayapaan sa puso. Ang pagsunod ay patunay ng ating pagmamahal sa Panginoon at pagmamalasakit sa kapwa. Sa ganitong paraan, ang kautusan ay hindi pabigat kundi gabay sa buhay na may layunin. Sa pagsunod, pinapalakas natin ang ating patotoo bilang mga tagasunod ni Cristo, ipinapakita ang kapangyarihan ng ebanghelyo na magbago ng buhay.
Ang kautusan ay bahagi ng tipan ng Diyos sa Kanyang bayan at pamantayan sa paghuhukom. Sa gitna ng isang mundong puno ng pagkalito, ang kautusan ay ilaw sa landas ng mga mananampalataya. Sa pagsunod sa utos, hindi tayo umaasa sa sariling lakas kundi sa kapangyarihan ni Cristo na nasa atin. Ang pagsunod ay hindi legalismo kundi pagpapahayag ng pananampalataya. Sa ganitong buhay, ang kautusan ay nagiging kasangkapan ng biyaya—hindi upang hatulan, kundi upang ituro ang daan patungo sa kaligtasan.
Mga Talata sa Biblia (Tagalog):
- Exodo 20:1–17 – Ang Sampung Utos
- Awit 40:8 – “Ang kalooban mo, Diyos ko, ay aking kinalulugdan; ang iyong kautusan ay nasa aking puso.”
- Mateo 22:37–40 – Ang dalawang dakilang utos ng pag-ibig
- Roma 3:20 – “Sa pamamagitan ng kautusan ay nakikilala ang kasalanan.”
- Roma 7:7 – “Hindi ko sana nakilala ang kasalanan kundi sa pamamagitan ng kautusan.”
- Juan 14:15 – “Kung ako’y inyong iniibig, ay tutuparin ninyo ang aking mga utos.”
- 1 Juan 5:3 – “Sapagkat ito ang pag-ibig sa Diyos, na ating tuparin ang kanyang mga utos.”
- Roma 13:10 – “Ang pag-ibig ay katuparan ng kautusan.”
- Mateo 5:17 – “Huwag ninyong isipin na ako’y naparito upang sirain ang kautusan…”
- Apocalipsis 14:12 – “Narito ang pagtitiis ng mga banal, na tumutupad ng mga utos ng Diyos at ng pananampalataya kay Jesus.”
October 19, 2025
Sabbath
Sabbath—isang banal na araw ng pamamahinga, pagsamba, at pakikipag-ugnayan sa Diyos, na itinatag ng Manlilikha bilang alaala ng paglalalang at tanda ng Kanyang tipan.
Paliwanag
Ang mapagpalang Manlilikha, matapos ang anim na araw ng paglalalang, ay nagpahinga sa ikapitong araw at itinatag ang Sabbath bilang isang alaala ng Kanyang makapangyarihang gawa ng paglikha. Sa ikaapat na utos ng hindi nagbabagong kautusan ng Diyos, iniuutos ang pagtalima sa ikapitong araw bilang araw ng pamamahinga, pagsamba, at paglilingkod. Ang Sabbath ay hindi lamang para sa Israel kundi para sa lahat ng tao, bilang isang paanyaya sa masayang pakikipag-ugnayan sa Diyos at sa kapwa. Sa araw na ito, tayo ay tinatawag upang huminto sa ating mga gawain, magpahinga sa presensya ng Diyos, at muling sariwain ang ating kaugnayan sa Kanya.
Ang Sabbath ay sagisag ng ating pagtubos kay Cristo, tanda ng ating pagpapabanal, at palatandaan ng ating katapatan sa Diyos. Ito rin ay paunang lasa ng walang hanggang kapahingahan sa kaharian ng Diyos. Sa pagsunod natin sa Sabbath mula paglubog ng araw ng Biyernes hanggang paglubog ng araw ng Sabado, ipinagdiriwang natin ang mga gawa ng Diyos sa paglikha at pagtubos. Sa pamamagitan ng Sabbath, pinapalalim natin ang ating pananampalataya, pinatitibay ang ating ugnayan sa Diyos, at pinapahayag ang ating pag-asa sa bagong langit at bagong lupa.
Ang Sabbath ay walang hanggang tanda ng tipan ng Diyos sa Kanyang bayan. Sa tuwing ito’y ating ipinagdiriwang, pinapahayag natin ang ating pagsang-ayon sa Kanyang pamumuno at ang ating pananabik sa Kanyang pagbabalik. Sa gitna ng abala at ingay ng mundo, ang Sabbath ay isang banal na pahinga—isang paalala na tayo ay nilikha, tinubos, at pinabanal ng Diyos. Sa araw na ito, tayo ay tinatawagan upang magpuri, magpasalamat, at maglingkod, habang inaasam ang walang hanggang kapahingahan sa piling ng Diyos.
10 Talatang Suporta sa Tagalog:
- Genesis 2:2-3 – “At nang ikapitong araw ay natapos ng Diyos ang Kanyang gawa… at Kanyang binasbasan ang ikapitong araw at Kanyang pinabanal ito.”
- Exodo 20:8-11 – “Alalahanin mo ang araw ng Sabbath upang ipangilin… sapagkat sa anim na araw ay ginawa ng Panginoon ang langit at ang lupa.”
- Exodo 31:16-17 – “Ang mga anak ni Israel ay mag-iingat ng Sabbath… ito’y isang palatandaan magpakailanman.”
- Levitico 23:3 – “Anim na araw kayong gagawa, ngunit ang ikapitong araw ay Sabbath ng lubos na kapahingahan.”
- Ezekiel 20:12 – “Binigyan ko rin sila ng Aking mga Sabbath upang maging tanda sa pagitan Ko at nila.”
- Isaiah 58:13-14 – “Kung iyong igagalang ang Sabbath… ikaw ay magagalak sa Panginoon.”
- Marcos 2:27-28 – “Ang Sabbath ay ginawa para sa tao… ang Anak ng Tao ay Panginoon din ng Sabbath.”
- Lucas 4:16 – “At siya’y pumasok sa sinagoga sa araw ng Sabbath, ayon sa Kanyang kaugalian.”
- Hebreo 4:9-10 – “May natitira pang kapahingahan para sa bayan ng Diyos… ang pumasok sa Kanyang kapahingahan ay nagpahinga rin sa kanyang mga gawa.”
- Apocalipsis 14:7 – “Sambahin ninyo ang gumawa ng langit at lupa, at ng dagat at ng mga bukal ng tubig.”
October 19, 2025
Stewardship
Pamamahala: Isang Banal na Tungkulin
Ang pamamahala ay pagkilala na tayo ay mga katiwala ng Diyos—hindi lamang ng ating mga ari-arian, kundi pati ng ating oras, talento, katawan, at mga oportunidad. Ibinigay ng Diyos ang lahat ng ito upang gamitin natin para sa Kanyang kaluwalhatian at sa kapakanan ng iba. Sa pamamagitan ng tapat na pamumuhay, pagbabalik ng ikapu, at pagbibigay ng mga handog, ipinapakita natin ang ating pagsunod at pasasalamat sa Kanya. Ang pamamahala ay hindi pasanin kundi isang pribilehiyo—isang paraan upang lumago sa pag-ibig at magtagumpay laban sa kasakiman.
“At sinabi ng Diyos, Lalangin natin ang tao ayon sa ating larawan, ayon sa ating wangis…” – Genesis 1:26
“Kaya kinuha ng Panginoong Diyos ang tao at inilagay sa halamanan ng Eden upang ito’y alagaan at bantayan.” – Genesis 2:15
“Sapagkat mula sa iyo ang lahat ng bagay, at ibinigay lamang namin sa iyo ang galing sa iyong kamay.” – 1 Cronica 29:14
Katapatan sa Paglilingkod
Ang isang tapat na katiwala ay hindi lamang nagbibigay ng materyal na bagay kundi naglilingkod sa Diyos at sa kapwa nang may kagalakan. Ang pagbabalik ng ikapu at pagbibigay ng handog ay hindi lamang utos kundi pagsamba—isang pagpapahayag ng ating pananampalataya at pagtitiwala sa Diyos bilang tagapagkaloob. Sa pamamagitan ng pamamahala, sinusuportahan natin ang misyon ng iglesya at ang pagpapalaganap ng ebanghelyo sa buong mundo.
“Dadalhin ba ng tao ang pagnanakaw sa Diyos? Ngunit ninanakawan ninyo ako…” – Malakias 3:8
“Hindi mo ba nalalaman na ang mga naglilingkod sa templo ay kumakain mula sa templo?” – 1 Corinto 9:13
“Sa aba ninyo, mga eskriba at mga Fariseo, mga mapagkunwari! Sapagkat nagbibigay kayo ng ikapu…” – Mateo 23:23
“Ang Diyos ay nagmamahal sa masayang nagbibigay.” – 2 Corinto 9:7
Tagumpay Laban sa Kasakiman
Ang pamamahala ay isang espirituwal na disiplina na nagtuturo sa atin ng pagtitiwala, sakripisyo, at kagalakan sa pagbibigay. Sa pamamagitan nito, natututo tayong magtagumpay laban sa makasariling pagnanasa at mamuhay nang may layunin. Ang katiwala ay nagagalak sa mga pagpapalang dumadaloy sa iba dahil sa kanyang katapatan. Sa ganitong paraan, ang pamamahala ay nagiging daan ng pagpapala—hindi lamang sa atin kundi sa buong komunidad ng pananampalataya.
“Ang pag-ibig sa salapi ay ugat ng lahat ng uri ng kasamaan.” – 1 Timoteo 6:10
“Huwag kayong mag-impok ng kayamanan dito sa lupa…” – Mateo 6:19
“Ang bawat isa ay magbigay ayon sa pasya ng kanyang puso…” – 2 Corinto 9:7
“Ang mabuting katiwala ay tapat sa lahat ng bagay.” – Lucas 16:10
October 19, 2025
Christian Behavior
Pananampalataya na Isinasabuhay: Kristiyanong Paglilingkod
Ang Kristiyanong paglilingkod ay bunga ng isang pusong binago ng pag-ibig ni Cristo. Bilang mga tagasunod Niya, tayo ay tinawag upang ipakita ang Kanyang karakter sa pamamagitan ng kabutihan, katapatan, at malasakit sa kapwa. Ang paglilingkod ay hindi lamang tungkulin kundi isang pribilehiyo—isang paraan ng pagsamba at pagpapahayag ng ating pananampalataya sa gawa. Sa pamamagitan ng Espiritu Santo, tayo ay binibigyan ng mga kaloob upang maglingkod sa iba, sa iglesia, at sa mundo, bilang mga katiwala ng biyaya ng Diyos.
“Sapagka’t tayo’y kaniyang gawa, nilalang kay Cristo Jesus para sa mabubuting gawa, na mga inihanda ng Dios nang una upang siya nating lakaran.” — Efeso 2:10
“Ang sinumang ibig maging dakila sa inyo ay maging lingkod ninyo.” — Mateo 20:26
Paglilingkod na Nagpapakita ng Pag-ibig ni Cristo
Ang paglilingkod ay pagpapakita ng pag-ibig ni Cristo sa praktikal na paraan—sa pagtulong sa nangangailangan, sa pagtatanggol sa inaapi, at sa pagbabahagi ng pag-asa. Ang bawat gawa ng kabutihan ay salamin ng Kanyang kaharian. Bilang mga Kristiyano, tayo ay tinatawag upang maging ilaw sa sanlibutan, hindi upang magpakitang-tao, kundi upang luwalhatiin ang Diyos. Ang tunay na paglilingkod ay hindi naghahanap ng gantimpala, kundi nagmumula sa pusong puspos ng pasasalamat at habag.
“Ganito ang paliwanag ni Jesus: ‘Kung ako nga na Panginoon at Guro ninyo ay naghugas ng inyong mga paa, dapat din ninyong hugasan ang paa ng isa’t isa.’” — Juan 13:14
“Ang pananampalataya na walang gawa ay patay.” — Santiago 2:17
“Maglingkod kayo sa Panginoon na may kagalakan.” — Awit 100:2
Paglilingkod Bilang Misyon sa Mundo
Ang Kristiyanong paglilingkod ay bahagi ng ating misyon sa mundo. Tayo ay tinawag upang maging mga tagapamagitan ng pag-ibig ng Diyos sa lahat ng tao, anuman ang kanilang kalagayan. Sa pamamagitan ng ating mga talento, oras, at yaman, tayo ay nakikibahagi sa gawain ng kaligtasan. Ang paglilingkod ay hindi natatapos sa loob ng simbahan—ito ay umaabot sa komunidad, sa mahihirap, sa mga nawawala, at sa mga naghahanap ng katotohanan. Sa ganitong paraan, ang ebanghelyo ay nagiging buhay at makapangyarihan.
“Kaya’t kung ang sinuman ay nasa kay Cristo, siya’y bagong nilalang.” — 2 Corinto 5:17
“Ang bawat isa’y maglingkod sa iba ayon sa kaloob na tinanggap niya.” — 1 Pedro 4:10
“Hindi ako naparito upang paglingkuran, kundi upang maglingkod.” — Mateo 20:28
“Magbigay kayo, at kayo’y bibigyan.” — Lucas 6:38
October 19, 2025
Marriage and Family
Ang kasal ay itinatag ng Diyos sa Eden bilang isang banal na pagsasama sa pagitan ng lalaki at babae. Pinagtibay ito ni Jesus bilang isang panghabambuhay na tipan ng pag-ibig, pagkakaibigan, at pagtutulungan. Para sa mga Kristiyano, ang kasal ay hindi lamang pangako sa isa’t isa kundi pati sa Diyos. Dapat itong pasukin ng mga magkasintahan na may iisang pananampalataya, upang ang kanilang pagsasama ay maging salamin ng pag-ibig ni Cristo sa Kanyang iglesia. Ang kasal ay dapat na pinamumunuan ng paggalang, katapatan, at pananagutan.
“Kaya’t iiwan ng lalaki ang kanyang ama at ina, at makikisama sa kanyang asawa; at sila’y magiging isang laman.” — Genesis 2:24 “Ang pag-aasawa ay marapat igalang ng lahat, at ang higaan ay maging malinis; sapagkat ang mga mapakiapid at mga mapangalunya ay hahatulan ng Diyos.” — Hebreo 13:4 “Ang babae ay natatali sa kanyang asawa habang ito’y nabubuhay…” — Roma 7:2
Ang pamilya ay pundasyon ng lipunan at ng iglesia. Sa loob ng tahanan, ang mga magulang ay tinawag upang turuan ang kanilang mga anak sa daan ng Panginoon, sa pamamagitan ng halimbawa, panalangin, at pagtuturo ng Salita ng Diyos. Ang tahanan ay dapat maging lugar ng pag-ibig, seguridad, at espirituwal na paglago. Sa kabila ng mga hamon, ang biyaya ng Diyos ay sapat upang pagalingin, patatagin, at pag-isahin ang bawat sambahayan.
“Turuan mo ang bata sa daan na dapat niyang lakaran, at kahit tumanda siya, hindi niya ito lilimutin.” — Kawikaan 22:6 “At ang mga ito ay iyong ituturo sa iyong mga anak, at iyong sasalitain sa kanila…” — Deuteronomio 6:7 “Nguni’t tungkol sa akin at sa aking sambahayan, kami ay maglilingkod sa Panginoon.” — Josue 24:15
Itinuro ni Jesus na ang diborsyo ay hindi bahagi ng orihinal na layunin ng Diyos para sa kasal, maliban sa kaso ng pakikiapid. Ang kasal ay dapat panatilihin sa kabila ng kahinaan, sa pamamagitan ng pagpapatawad, pag-unawa, at patuloy na pag-ibig. Sa pamamagitan ng Espiritu Santo, ang mag-asawa ay maaaring lumago sa kabanalan at pagkakaisa, na siyang larawan ng ugnayan ni Cristo at ng Kanyang iglesia.
“Sinabi niya sa kanila, ‘Ang sinumang lalaking maghiwalay sa kanyang asawa, maliban sa pakikiapid, at mag-asawa ng iba, ay nagkakasala ng pangangalunya.’” — Mateo 19:9 “Mga lalaki, ibigin ninyo ang inyong mga asawa, gaya ng pag-ibig ni Cristo sa iglesia…” — Efeso 5:25 “Magtiisan kayo sa isa’t isa, at magpatawad kayo kung may hinanakit…” — Colosas 3:13 “Ang dalawa ay magiging isang laman. Kaya’t hindi na sila dalawa, kundi isang laman.” — Mateo 19:6